หลวงตากับลูกศิษย์วัด

ณ วัดบ้านไร่แห่งหนึ่ง

หลวงตาเพิ่งกลับจากการบิณฑบาตเห็นลูกศิษย์วัดนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น
จึงเข้าไปถามไถ่ว่าเป็นอะไร ลูกศิษย์ตอบกลับมาว่า

' ผมถูกใส่ร้าย ผมไม่ได้ขโมยเงินในหอพระ แต่ผมเข้าไปปัดกวาดเช็ดถูบ่อย ๆ
ทุกคนก็หาว่าผมเป็นขโมย ไม่มีใครเชื่อผมเลย ฮือ ฮือ '

หลวงตานั่งลงข้าง ๆ พยักหน้าเข้าใจแล้วสอนลูกศิษย์ว่า

' เจ้ารู้ไหม ในตัวเรามีคนอยู่สามคน
คนแรกคือ คนที่เราอยากจะเป็น
คนที่สองคือ คนที่คนอื่นคิดว่าเราเป็น
คนที่สามคือ ตัวเราที่เป็นเราจริง ๆ '

ลูกศิษย์หยุดร้องไห้ นิ่งฟังหลวงตา

' คนเราล้วนมีความฝัน ความทะยานอยาก ตามประสาปุถุชนทั่วไป ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย บางครั้งความฝันก็เป็นสิ่งสวยงาม เป็นพลังที่ทำให้เราก้าวเดิน เช่น บางคนอยากเป็นนักร้อง
เป็นนักมวย เป็นดารา ถ้าถึงจุดหมายเราก็จะรู้สึกว่าโลกนี้ช่างสว่างไสวสวยงาม ดังนั้นเราควรมีความฝันไว้ประดับตน เพื่อเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงหัวใจ '

' มาถึงไอ้ตัวที่สอง จะเป็นเราแบบที่คนอื่นยัดเยียดให้เป็น บางครั้งก็ยัดเยียดว่าเราดีเลิศ
จนเราอาย เพราะจิตสำนึกเรารู้ดีว่ามันไม่จริงหรอก แต่เราก็ยิ้มรับ
แต่บางครั้งไอ้ตัวที่สองนี้ก็มหาอัปลักษณ์ จนไม่อยากจะนึกถึง
ซ้ำร้ายยังเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เพราะมันเป็นโลกในมือคนอื่น
มันเป็นสิ่งแปลกปลอมที่คนอื่นยื่นให้ '

' อย่างคนขับสิบล้อจอดรถอยู่ข้างทางเฉย ๆ เช้ามาพบศพใต้ท้องรถ ก็ต้องขับรถหนี
ทั้งที่ศพนั้น ถูกรถชนตายอีกฝั่งแล้วดันถลามาใต้ท้องรถ แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนขับสิบล้อ
บางคนก็ตัดสินไปแล้วว่าเขาเป็นฆาตกร '

' สมัยที่หลวงตายังไม่ได้บวชเคยไปส่งเพื่อนผู้หญิงที่มีผัวแล้ว เพราะเห็นว่าบ้านเป็นซอยเปลี่ยว ส่งได้สองครั้งก็เป็นเรื่อง ชาวบ้านซุบซิบนินทา หาว่าเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน
คนที่เห็นนั้นมองคนอื่นด้วยใจที่หยาบช้า ไร้วิจารณญาณ ใจแคบ
มองคนอื่นผ่านกระจกสีดำแห่งใจตัวเอง คนเหล่านี้มีอยู่ทั่วไปในสังคม เจ้าต้องจำไว้นะ
ทุกครั้งที่เราว่าคนอื่นเลว คนอื่นไม่ดี ก็เท่ากับเราประจานความมืดดำในใจตัวเองออกมา
เห็นสิ่งไม่ดีของใครจงเตือนตัวเองว่า อย่าทำ อย่าเลียนแบบ นั่นแหละวิถีของนักปราชญ์
ถ้าเอาไปว่าร้ายนินทาเรียกว่าวิถีของคนพาล '

' แล้วเราต้องทำตัวอย่างไรละครับในเมื่อเราต้องเจอคนเหล่านั้นเรื่อย ๆ '
ลูกศิษย์หยุดร้องไห้แล้วเริ่มสนทนาโต้ตอบหลวงตา

' เจ้าต้องทำความเข้าใจจิตใจมนุษย์ เรียนรู้ว่าความเข้าใจผิดเกิดขึ้นได้
เราห้ามใจใครไม่ได้ สิ่งใดที่เราไม่ได้ทำ ไม่ได้คิด ไม่ได้เป็น แต่คนอื่นคอยยัดเยียดให้เรา
เราก็ไม่ควรให้ความสำคัญ เพราะเราสัมผัสได้ว่าสิ่งนั้นไม่มีอยู่จริง ใจเราควรสงบนิ่ง
ยังไม่ต้องชำระ ใจคนอื่นต่างหากที่ควรซักฟอกให้ขาวสะอาดกว่าที่เป็นอยู่
เขาเหล่านั้นเป็นบุคคลที่น่าสงสารมีเวลามองคนอื่น แต่ไม่มีเวลามองตัวเอง
จงแผ่เมตตาให้เขาไป เข้าใจใช่ไหม '

' เข้าใจครับหลวงตา ' เด็กน้อยยิ้มมีความสุขอีกครั้ง ...

เป็นไงบ้างน้องเอ๋สุดสวย ไม่ค่อยว่างเหรอ ไม่เห็นเข้ามาเล่น Hi5
ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม เธออ้วนไปหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง....เธอยังมีฉันอีกตั้งคน....เลยนะ


To all my friend.

ที่ใดไม่มีรัก ที่นั่นมีทุกข์

ความรักและการช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนเป็นกุญแจสู่ความสุขทางใจ
Love and helping other people by not hoping to get something in return are the key to spiritual happiness.

การมีความรักให้แก่คนรอบข้างดีกว่าการคอยจ้องจับผิดหรือตำหนิผู้อื่น
การช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ก็ดีกว่าคอยรับผลตอบแทนจากผู้ที่เราช่วยเหลือ
เพราะจะได้ไม่เป็นทุกข์ถ้าเขาไม่ตอบแทน หากทำได้เช่นนี้ ตัวเราจะมีแต่ความสุข
คนรอบข้างมีความสุข บรรยากาศรอบตัวเราก็ดีมีความสุขไปด้วย

Giving love to surrounding people is better than finding faults with them.
Helping people by not hoping to get something in return is better than waiting for the return from those we have helped because we do not have to worry if they do not repay us.
We then will be happy, people around us will be happy, and the surrounding atmosphere will be filled with happiness.

รักคนอื่น.....ถ้าอยากให้คนอื่นรักเรา
Love other people if you want to be loved.

"รักคนที่เขาไม่รักเรา" ไม่ค่อยมีใครทำได้อย่างนี้
เพราะคนส่วนใหญ่รักแล้วก็หวังว่าจะได้รับการรักตอบ
แต่แท้จริงแล้วเราควรรักคนอื่นอย่างไม่มีเงื่อนไข
และไม่ต้องหวังจะให้เขารักตอบ จะทำให้เรามีความสุข
และจะมีความสุขมากขึ้นอีก หากได้รับการรักตอบกลับมา

"Love the one who does not love us" hardly any person can do like this.
Most people, when they love someone, usually hope for love in return.
As a matter of fact, we should love other people without condition and not expecting any love in return, we can be happy and will be even happier if we get their love return.

มีแต่คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
มีแต่คิดถึง

หลายคนที่ทำดีให้กับผู้อื่น
มักจะหวังได้รับสิ่งดีเป็นการตอบแทน

แต่ส่วนมากมักจะผิดหวัง
เพราะรู้สึกว่าสิ่งทีได้รับตอบแทนจะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่หวัง

ฉะนั้น หากไม่ต้องการผิดหวัง
เวลาจะทำดีให้ใคร ไม่ต้องหวังสิ่งตอบแทนดีที่สุด จะช่วยให้เรามีแค่ความสุขใจ

Many of those who do good things for others expect something in return.

However, usually many are disappointed, as they receive in return less than they epect.

So if one does not want to be disappointed, do not hope to recieve in return when doing good thing for others.

One will then achieve true happiness.

รักคนอื่น
ถ้าอยากให้คนอื่นรักเรา

รักคนที่เขาไม่รักเรา ดูเหมือนจะเป็นชื่อเพลง
และไม่ค่อยมีใครทำได้อย่างนี้ เพราะคนส่วนใหญ่รักแล้วก็หวังว่าจะได้รับการรักตอบ
แต่แท้จริงแล้วเราควรรักคนอื่นอย่างไม่มีเงื่อนไข
และไม่ต้องหวังว่าจะให้เขารักตอบ จะทำให้เรามีความสุข
และจะมีความสุขมากกขึ้นอีกหากได้รับการรักตอบกลับมา

Love other people if you want to be loved.

Love the one who does not love us seems to be the title of song and hardly any person can do like this.
Most people, when they love someone, usually hope for love in return.
As a matter of fact, we should love other people without condition and not expecting any love in return , we can be happy and will be even happier if we get their love in return.

วิธีการเดียวที่จะได้เพื่อนก็คือ
ตัวเราเองจะต้องเป็ฯฝ่ายริเริ่มเข้าหาผู้อื่นก่อน
ไปผูกมิตรกับผู้อื่นก่อน

ทุกคนต้องการเพื่อน ต้องการความรัก ความเอาใจใส่จากเพื่อน ๆ แต่ก็มีน้อยคนเหลือเกิน
ที่คิดจะยื่นมือแห่งมิตรภาพออกไป โดยเป็นผู้ให้หรือเป็นฝ่ายริเริ่มก่อน
ความจริงใจจะแสดงออกมาเป็นรอยยิ้ม คำทักทายที่ให้เกียรติและเอาใจใส่
ยินดีและเต็มใจที่จะช่วยเหลือผู้อื่น มอบความสะดวกสบายให้แก่ผู้อื่น
ยอมเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ใจคอกว้างขวาง ไม่คิดเล็กคิดน้อย พร้อมที่จะให้อภัยผู้อื่น
รู้จักมองโลกในแง่ดี มองเห็นความยากลำบากของผู้อื่น
ไม่เรียกร้องหรือเข้มงวดต่อผู้อื่นมากเกินไป
คำพูดประเภท "ขอโทษ" "ขอบคุณ" "กรุณา" จะทำให้เรามีเพื่อนทุกแห่งหน

ทุกวันนี้ สังคมกำลังเปลี่ยนแปลง ค่านิยมก็เปลี่ยนไป
มนุษย์แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่นและเห็นแก่ตัวมากขึ้น คนเรานับวันแต่จะแล้งน้ำใจต่อกัน
ขอให้เรามาช่วยกันสร้างสังคมที่เต็มไปด้วยความรักอันอบอุ่น สร้างมิตรภาพที่แท้จริงกันเถิด

เอ๋ สงกรานต์ไปเที่ยวไหนเหรอ

แบร่ ^^"

ขอบคุณที่แอดนะครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

^^

เปลี่ยนจากราม 2 ไปกินข้าวที่พัทยากันดีมั้ย แล้วงาน Manager Forum ครั้งที่ผ่านมานี้จัดที่ไหนล่ะ ลองเข้ามาดู Profile Hi5 ของพี่รึยัง ก็ตกแต่งเพิ่มเติมอะไรไปเรื่อย แล้ววิจารณ์ให้ด้วยนะ ผอ.วรภัทร เป็นไงบ้าง มีกิ๊ก เอ้ย ! มีลูกกี่คนแล้วตอนนี้

แล้วไม่ได้สั่งพิมพ์เพิ่มเหรอ ย้ายไปอยู่ที่พัทยาได้ประมาณ 3-4 เดือนแล้ว ตอนแรกย้ายไปอยู่ระยองก่อนเกือบปีแล้วก็ย้ายไปพัทยา พี่เก๋เป็นไงบ้างสบายดีรึเปล่า งานยุ่งมั้ย เห็นว่าแยกเป็น 4 บริษัทเหรอ เล่าให้อ่านบ้างสิ

เหนื่อยมั้ย จัดทั้ง SM RSM และ PSM เลยหรือเปล่า แล้วได้เอาหนังสือ "การจัดการกับข้อโต้แย้ง" ของพี่ไปขายด้วยหรือเปล่า ขายดีมั้ย

วันนี้อยู่ส่วนไหนของประเทศไทยครับ ว่าง ๆ เข้าไปเยี่ยมกันบ้างนะ

สบายดีครับ..สุดสวย..หุหุ